Ég rakst á þennan kálf sem er kynning á heimildarmynd um kennara í Bandaríkjunum og þær aðstæður sem þeir oft þurfa að starfa við. Markmið myndarinnar er að vekja athygli á mikilvægi þess að halda góðum kennurum og að til þess þurfi mannsæmandi starfsumhverfi og hærri laun.
Þó aðstæður sé víða mun verri í Bandaríkjunum heldur en hér á landi, eigum við að hluta til við sama vandamál að stríða. Hærri laun og betra starfsumhverfi laðar gott fólk burt úr kennslu.
Það sem mér finnst samt umhugsunarefni, er að stundum finnst mér umræðan meðal kennara vera þannig að vegna þess hve illa launaðir þeir séu, þá eigi þeir alls ekki að leggja of mikið í starfið og allra síst að leggja meiri vinnu í það en þeir fái borgað fyrir.
Þetta er kannski á margan hátt skiljanlegt hugarfar eftir mikla kjarabaráttu og oft er eins og enginn kunni að meta þann metnað sem sumir kennarar leggja í sína vinnu, hvorki nemendur, foreldrar né skólastjórnendur. Hins vegar held ég að um leið og þú heldur aftur af þér með að gera það sem þú hefur virkilegan áhuga á og langar til að gera, fer starfið að verða mannskemmandi. Það verður enn frekar til þess að við missum góða og metnaðarfulla kennara í önnur störf.
Mig langar til þess að heyra frá fleiri kennurum hvort þeim finnist andrúmsloftið í skólunum almennt vera þannig að það sé dregið úr fólki að leggja extra mikið á sig heldur en hitt. Hver er þín reynsla?
__________________
-- Bjóddu samstarfsfélögum, gömlum samnemendum og öðru kennaraliði að skrá sig á kennarinn.is.
Þeim mun fleiri sem skrá sig, þeim mun virkari og skemmtilegri verður vefurinn!
Línu snið
